Oppassen waar je in Brussel afstapt

Op dit moment lees ik Lize Spit met Ik ben er niet. Haar debuutroman Het Smelt was een aangename verrassing en ik was honger naar meer. Ik ben nog maar net de eerste honderd pagina’s voorbij, maar ik ben aangenaam verrast dat ze met haar roman me weer terugbrengt naar mijn favoriete Belgische stad. Door de kerstvakantie ben ik weer thuis, en hoe fijn ik het ook vind om de feestdagen thuis te spenderen — ik voel dat ik Brussel weer mis.

Na het afronden van mijn Bachelor in Hasselt was het voor mij tijd om de wijde wereld te verkennen. En geloof me, voor iemand die het platteland gewoon is en maar één bus per uur kon nemen naar Hasselt, (wat maar acht kilometer verderop is), voelde Brussel als een hele aanpassing.

Gelukkig hou ik van het bedrijvige stadsleven. Maar wacht, even terugspoelen… Ik studeerde af in 2020, en we weten allemaal wat dat betekent. Het kotleven was in het daaropvolgend academiejaar zeker geen echt kotleven. Lessen moesten noodgedwongen online doorgaan, we konden amper een stapje in de wereld zetten. Mijn kot heb ik moeten kiezen in een tijd waarin de Grote Markt van Brussel uitgestorven was. Mijn moeder en ik mochten onder een stralende zon niet eens gezellig op een terrasje gaan borrelen. We spreken ook van een tijd waarin het bijna crimineel was om op een bankje te gaan zitten.

Gelukkig kunnen we die drastische maatregelen achter ons laten. Ik ben dan ook blij dat ik de studentikoze aangelegenheden (je kan je er iets bij inbeelden) voor een stuk heb kunnen inhalen in het eerste semester.

Maar nog even over boeken… Hoe fijn is het om via boeken omgevingen te leren kennen waar je anders niet kan komen. Het is erg fijn om beschrijvingen over Brussel te lezen in het boek van Lize Spit. Daarnaast ben ik ook Toni Coppers met onder andere Niets is ooit dankbaar om me telkens in gedachten naar Brussel te brengen.

Je leert via fictie ook dingen die je anders niet zou weten. Zo brengt Ik ben er niet me ook een stukje cultuur bij. Ik heb twee uitdrukkingen geleerd, zij het niet meteen de meest beschaafde… Voor mij waren ze nieuw: ‘van za gat geive’ en ‘afstappe in Schoerbeek’. Het betekent respectievelijk seks hebben en voortijdig terugtrekken. Je was gewaarschuwd.

Ah Brussel… Bedankt aan de Lize Spit en Toni Coppers om me in vervoering te brengen, om mijn geliefde stad zo waarachtig en mooi voor te stellen. Zijn er boeken van hedendaagse romanschrijvers die je aanraadt waarin de stad Brussel een belangrijke rol speelt? Laat het me zeker weten.


Yarne Puts is student journalistiek aan de KU Leuven in Brussel. Hij is 23, komt uit Zonhoven en heeft een kot in Sint-Joost-ten-Node.

Omslagfoto: Station Schaarbeek – Stephane Mignon, Flickr

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: